X
|
اشـــعـــار نــغـز از صــاحـبــان مـغــز | ||
|
چند تک بیتی نغز از مثنوی معنوی **** آب دریا را اگر نتوان کشید هم به قدر تشنگی باید چشید
حاصل عمرم سه سخن بیش نیست خام بدم پخته شدم سوختم عاقبت عاشقی آموختم **** نام احمد نام جمله انبیاست چون که صد آمد نود هم پیش ماست **** گر به صورت آدمی انسان بدی احمد و بوجهل خود یکسان بدی **** چو بسی ابلیس آدم روی هست پس به هر دستی نباید دست داد **** خرده گیرد در سخن بر بایزید ننگ دارد از وجود او یزید **** هیچ وازر وزر غیری بر نداشت هیچ کس ندرود تا چیزی نکاشت **** تا توانی پا منه اندر فراق ابغض الاشیاء عندی الطلاق **** گفت پیغمر که چون کوبی دری عاقبت زان در برون آید سری چون نشینی بر سر کوی کسی عاقبت بینی تو هم روی کسی چون ز چاهی می کشی هر روز خاک عاقبت اندر رسی در آب پاک **** گفت پیغمبر که یزدان مجید از پی هر درد درمان آفرید **** سر زهوا تاختن از سروریست ترک هوا قوت پیغمبریست **** چشم کودک همچو خر در آخرست چشم عاقل در حساب آخر ست **** قیمت هر کاله میدانی که چیست قیمت خود را ندانی احمقیست **** پیر پیر عقل باشد ای پسر نی سفیدی موی اندر ریش وسر **** هر که او بیدارتر پر درد تر هر که او آگاه تر رخ زرد تر **** عاشقی کز عشق یزدان خورد قوت صد بدن پیشش نیرزد تره توت **** حد خود بشناس و بر بالا مپر تا نیفتی در نشیب شور و شر **** زشت باشد روی نا زیبا و ناز سخت باشد چشم نابینا و درد **** زاغ اگر زشتی خود بشناختی همچو برف از درد وغم بگداختی **** سالها تو سنگ بودی دلخراش آزمون را یک زمانی خاک باش **** بدگهر را علم وفن آموختن دادن تیغ است دست رهزن تیغ دادن در کف زنگی مست به که آید ،علم ناکس را بدست **** گنج بی مار وگل بی خار نیست شادی بی غم در این بازار نیست **** مار بد ار زخم زند بر جان زند یار بد بر جان وبر ایمان زند **** ای اخی دست از دعا کردن مدار با اجابت یا رد اویت چکار گراجابت کرد آن بس نکوست ور کند مردودآن هم لطف اوست **** تا نگرید ابر کی روید چمن تا نگرید طفل کی نوشد لبن **** تا نگرید طفلک حلوا فروش دیگ بخشایش نمی آید به جوش **** معدن صبر ست تن ،معدن شکر ست دل معدن خنده ست شش،معدن رحمت جگر **** پر خواری تو جمله ز پر خواری توست کم خوار شوی ،گر تو کم خوار شوی **** رزق تو بر زتو عاشق تر است هان توکل کن ،ملرزان پا و دست **** بر سر هر لقمه بنوشته است عیان کز فلان بن فلان بن فلان **** نردبان خلق این ما و منیست عاقبت زین نردبان افتادنیست هر که بالاتر رود ابله تر است کاستخوان او بتر خواهد شکست **** مادر بتها بت نفس شماست زان که آن بت مار و این بت اژدهاست زان که این نفس بهیمی ....است زیر آن بودن از آن ننگین تر است **** پند گفتن با جهول خوابناک تخم افکندن بود در شوره خاک **** روی خواهم کرد آخر در لحد آن به آید، که کنم خو با احد ****
[ جمعه بیست و یکم آبان 1389 ] [ 17:0 ] [ ســـهــیـــل ]
|
امکانات وب 
| |
